امروز شنبه 13 آذر 1395
ساعت 21:09:11
خانه آرشیو پیوندها جستجو درباره ما ارتباط با ما تبلیغات RSS

صفحه نخست

هنری

گفتگو

فرهنگی

اقتصادی

حوادث

سیاسی

علمی

اجتماعی

ورزشی


اخبار شهرستان جویبار
چاپ

کد خبر : 9836

تاریخ انتشار : 02/10/1393 - 11:40

ایجاد بحران در بحران راه‌حل مقابله با سیاست‌های عربستان سعودی

ما نباید در بحرانی که عربستان برای انرژی ما به وجود آورده سکوت کنیم و یا منتظر دییپلماسی و میانجی گری برخی از کشورها باشیم بلکه ما باید بحران در بحران ایجاد کنیم.

ایجاد بحران در بحران راه‌حل مقابله با سیاست‌های عربستان سعودی

جویباران -  محسن رحمانی/ مذاکرات هسته‌ای ایران از زمان آغاز خود با موضع گیری‌های متفاوتی در داخل و خارج از کشور همراه بوده و دراین مورد نیز تحلیل‌ها و اظهارنظرها فراوانی صورت گرفته است.

جدای از همه اظهار نظرهای موافقان و مخالفان، مسئله‌ای که این مذاکرات را، به مذاکراتی مهم و تاثیرگذار در منطقه و جهان تبدیل کرده، واکنش برخی از دولت‌های مخالف به این مذاکرات است.

یکی از مخالفان اصلی این مذاکرات رژیم فاسد صهیونیست است که آن هم به دلیل مبارزه 30 ساله ما با این رژیم کودک‌کش قابل پیش‌بینی است، اما هدف این یادداشت موضع‌گیری آشکار و پنهان دولتی دیگر در همجواری کشور ایران یعنی عربستان سعودی است.

کشوری با آن هم از لحاظ جغرافیای و هم فرهنگی و ایدئولوژیکی(نسبتا) دارای اشتراکاتی هستیم، اما خوشبختانه از لحاظ اهداف سیاست خارجی و متن اصلی ایدئولوژی (اسلام) هیچی اشتراکی نداریم.

شاید عده ای از مخاطبان این انتقاد را داشته باشند که عربستان کشوری اسلامی و سرزمین وحی است،  کعبه و قبور مطهر و پاک پیامبران و امامان و اهل بیتشان در آنجاست و... اما منظور سخن سرزمین عربستان نیست بلکه دولت عربستان سعودی با حاکمیت آل سعود است.

 سردمداران این حکومت با ادعای داشتن اسلام و آن هم با آیین وهابیت (که مدعی آیین راستین دربین مذاهب دیگری چون شیعه و سنی هستند) جزو دروغگوترین و کافرترین افراد در روی زمین هستند.

اگر به این نکته توجه کنیم که حاکمی اسلامی که علنا شراب خواری می کند و فساد اخلاقی در خاندانش موج می زند، و جان انسان ها دراین حکومت ارزشی ندارد و یکی از حامیان بلاشک و اصلی تروریست های داعش در سوریه، عراق، لبنان و... است مطمئنا به مطلب فوق خواهیم رسید.

در ماه‌های اخیر و در روند مذاکرات هسته ای بین ایران و گروه موسوم به 1+5 شاهد دیدارهای رسمی و غیر رسمی مقامات عربستانی با این گروه به ویژه آمریکا و فرانسه بودیم.

البته این دیدارها مختص به این زمان نبوده بلکه از آغاز مذاکرات این نگرانی و ترس در حکومت عربستان به وجود آمده بود که نمونه آن را می توان در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1392 مشاهده کرد که بعد از سخنرانی باراک اوباما و ایراد سخنانی درمورد آغاز روند مذاکرات و احتمال برطرف شدن مسائل هسته ای، هیئت عربستانی بدون آن که سخنرانی سالانه خود را انجام دهند مجمع را به حالت قهر ترک کردند و بلافاصله بعد از آن سعودی‌ها با فرستادن خالد بن سلطان برادرزاده شاه سعودی (مسئول پرونده مسلح کردن تروریست‌های سوری در اردن) به سرزمین‌های اشغالی در‌صدد برآمده‌اند تا همکاری نزدیکی با صهیونیست‌ها علیه حل موضوع هسته‌ای ایران داشته باشند و در این مسیر سنگ‌اندازی کنند. ازاین نمونه به فراوان می توان نام برد اما مجال بازگویی آن‌ها نیست.

در ماه‌های اخیر که مذاکرات هسته ای به نتایج قابل قبولی رسیده بود دولت عربستان به یک تلاطم و نگرانی جنون واری رسیده است و به هر نحو ممکن می‌خواهد ایران را تحت فشار قرار دهد و این بار جدای از حمایت های مالی و لجستیکی ار تروریست های داعش در منطقه برای جلوگیری ار نفوذ منطقه ای ایران و ضربه زدن به متحدان ایدئولوژیکی و استراتژیکی آن در منطقه، به سیاست خصمانه اقتصادی در بخش انرژی روی آوردند و با مخالفت در کاهش تولید نفت به کاهش قیمت نفت دامن زدند.

البته این موضوع در زمان پیروزی انقلاب اسلامی و به ویژه در دوره جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نیز اتفاق افتاده است و در زمانی که ما نیاز مبرمی به درآمدهای نفتی داشتیم ، عربستان با سیاست‌های خصمانه اقتصادی خود ظلم بزرگی را در حق ایران روا داشت.

امروز هم می بینیم که دولت‌مردان و مردم ما نگران این کاهش قیمت نفت هستند اما می توان گفت که ما می توانیم بنا بر فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر اجرایی کردن اقتصاد مقاومتی و برخی سیاست‌های دیگر این مرحله را هم پشت سر بگذاریم.

در زمان جنگ که ایران هم تحریم بود و هم سهمیه تولید ایران را کاهش داده بودند توانستیم با اجرای معاملات تهاتری و ایجاد جبهه یا شبکه جدیدی در بخش انرژی این مشکل را پشت سر بگذاریم.

ما نباید در بحرانی که عربستان برای انرژی ما به وجود آورده سکوت کنیم و یا منتظر دییپلماسی و میانجی گری برخی از کشورها باشیم بلکه ما باید بحران در بحران ایجاد کنیم.

چرا به دنبال نوع جدیدی از بازارسازی نیستیم؟ چرا منتظر شرایط خوب هستیم؟ چرا خودمان شرایط خوب را فراهم نمی‌کنیم؟ شاید این یک فرصت باشد تا ما به این موضوع پی ببریم که همه چیز نفت نیست بلکه بخش های دیگر هم هستند که می توانند جایگزین بهتری برای نفت باشند.

ما دراینجا می توانیم با قیمت ارزان نفت را بفروشیم و بازارسازی کنیم و در مقابل نباید تولید تابعی از صادرات باشد، بلکه باید صادرات را تابعی از تولید قرار دهیم.

اگر قرار است با عربستان مقابله کنیم باید با قیمت پایین بجنگیم و از ‌آنجا ‌که همه کشورهای حوزه خلیج فارس به یک اندازه از قیمت پایین نفت آسیب نمی‌بینند، بین کشورهای حوزه خلیج‌فارس گسل ایجاد می‌شود. برای مثال سیاست اقتصادی قطر و عربستان متفاوت از کشورهایی نظیر امارات، کویت و بحرین است چرا کشورهای عربی با پول نفت رفاه تشکیل داده‌اند و مردم این کشورها تا حدی می‌توانند شرایط بد اقتصادی را تحمل کنند و در این نوع کشورها هیچ پایگاهی به‌جز پول نفت وجود ندارد و اگر پول نفت هم نباشد مردم دست به اعتراض خواهند زد و این یعنی ایجاد بحران در بحران.

در چنین شرایطی است که این کشورها با عربستان بر سر میزان تولید به اختلاف بر‌می‌خورند. مردم و دولت ایران تجربه مدیریت در شرایط بحرانی را دارد اما کشورهای عربی فاقد این تجربه گرانبها هستند.

پس می توانیم با یک سیاست درست و کارشناسی شده مراحل سخت را پشت سرگذاشته و شرایط مناسب و ایده آل را برای خود ایجاد نماییم و نباید نگران سیاست های مطیعانه برخی از کشورها که مصداق بارز عروسک های خیمه شب بازی تعدادی از کشورها هستند شویم.

محسن رحمانی واسوکلایی - کارشناس ارشد مطالعات منطقه‌ای

دیدگاه شما در مورد : ایجاد بحران در بحران راه‌حل مقابله با سیاست‌های عربستان سعودی

ایجاد بحران در بحران راه‌حل مقابله با سیاست‌های عربستان سعودی

 

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین ها
RSS
خانه | آرشیو | پیوندها | جستجو | درباره ما | ارتباط با ما | تبلیغات | RSS