امروز سه شنبه 30 آبان 1396
ساعت 06:14:47
خانه آرشیو پیوندها جستجو درباره ما ارتباط با ما تبلیغات RSS

صفحه نخست

هنری

گفتگو

فرهنگی

اقتصادی

حوادث

سیاسی

علمی

اجتماعی

ورزشی


اخبار شهرستان جویبار
چاپ

کد خبر : 32419

تاریخ انتشار : 13/09/1395 - 12:18

به مناسبت روز جهانی معلولان:

دلونشته معلول جویباری که فعل خواستن را صرف کرد

بنده مشکل جسمی و حرکتی از پا دارم. خدا را شاکرم اگر چه از نعمت پا محرومم کرد ولی به من توانایی خاصی داد.

دلونشته معلول جویباری که فعل خواستن را صرف کرد

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم           چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

فارق از خود شدم و کوس انالحق بزدم            همچو منصور خریدار سر دار شدم

امام خمینی

«به نام خداوند دوستی‌ها که هر چه داریم از اوست»

به گزارش جویباران، اینجانب علی محبتی متولد 1371 ساکن شهرستان جویبار هستم. بنده مشکل جسمی و حرکتی از پا دارم. خدا را شاکرم اگر چه از نعمت پا محرومم کرد ولی به من توانایی خاصی داد.

الحمدالله در زمینه‌ی ورزشی مهارت خوبی دارم. در حال حاضر در رشته‌های مختلف ورزشی فعالیت دارم که عبارت است از: فوتبال با دست، تکواندو، کونگ‌فو، کارها و حرکات نمایشی و پرس سینه، ویلچررانی (که ویلچررانی به‌صورت حرفه‌ای دنبال کردم).

با توکل به خدا و سعی و تلاش در ورزش معلولان توانستم موفقیت‌هایی را باوجود امکانات کم و کمبودهای بسیار از قبیل نبودن مکان برای تمرین، در سال 1390 در رشته‌ی ویلچررانی در مسابقات استانی مقام اول را کسب کنم و در همان سال و در همین رشته در مسابقات کشوری مقام نائب قهرمانی را به دست آوردم.

به مناسبت روز تربیت‌بدنی و ورزش و پیاده‌روی در سال 1392 مسافت 20 کیلومتری بین دو شهر جویبار تا ساری را با ویلچر طی کنم.

در سال 1393 و 95 به مناسبت روز رحلت امام خمینی (ره) پیاده‌روی از شهرستان جویبار تا تهران را با ویلچر پیمودم.

دوست دارم روزی عضوی از کاروان پاراالمپیک باشم. «خواستن توانستن است» من ایمان‌دارم که با توکل به خداوند و حمایت مسئولین و سعی و تلاش خودم روزی در عرصه‌های بین‌المللی برای کشور مقام و پیروزی و افتخار کسب کنم. همه آن‌هایی که به اینجا رسیده‌اند و توانسته‌اند در عرصه‌های بین‌المللی کسب رتبه نمایند، به خدا و توانایی‌هایشان ایمان داشتند و از طرفی از جانب مسئولان مرتبط حمایت مادی و معنوی شده‌اند. امسال هم اگر خداوند به من توفیق دهد، تصمیم گرفتم دوباره با ویلچر پیاده‌روی از جویبار به حرم مطهر امام (ره) بروم. خیلی خوشحالم که دوباره مسافر حریم عشق می‌شوم.

نخستین بار که رفتم خیلی حس و حال عجیبی داشتم، خدا رو شکر می‌کنم که این توفیق بزرگ را نصیب من کرده است که برای امام (ره) قدم بردارم. هدفم از این کار رساندن این پیام به معلولین است که از زندگی خود ناامید هستند و عزلت‌نشینی و گوشه‌گیری از اجتماع را انتخاب کرده‌اند که «هیچ کار خدا بی‌حکمت نیست» به قول این ضرب‌المثل قدیمی و معروف:

«اگر ایزد زحکمت ببندد دری              زرحمت گشاید در دیگری»

شاید یک توانایی در وجودمان نباشد اما توانایی‌های دیگری در ما هست که با بهره‌برداری از این نعمت‌ها هم می‌توان .... کرد و بهترین‌ها را در زندگی رقم زد. شاید گاهی خسته شویم اما ناامید شدن از درگاه لطف و رحمت خدا، هرگز. اینکه همه معلولین مثل من می‌توانند با توکل به خدا، ایمان و اراده قوی و سعی و تلاش می‌تواند به پیشرفت و پیروزی برسند. دوست دارم در زندگی پیشرفت کنم و به اهداف و آرزوهایم برسم.من در خانواده‌ای با توان مالی ضعیف زندگی می‌کنم. مثل خیلی از نوجوانان و جوانان این مرزوبوم به ورزش علاقه خاصی دارم و امیدوارم با توکل به خدا و با سعی و تلاش در این عرصه بتوانم روزی برای کشورم سربلندی و افتخار و مقام کسب کنم.

ای خدای بزرگ تو را سپاس از اینکه در همه حال هوای مرا داشته‌ای

«خدایا از صمیم قلب دوستت دارم»

 

دیدگاه شما در مورد : دلونشته معلول جویباری که فعل خواستن را صرف کرد

دلونشته معلول جویباری که فعل خواستن را صرف کرد

 

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین ها
RSS
خانه | آرشیو | پیوندها | جستجو | درباره ما | ارتباط با ما | تبلیغات | RSS