امروز جمعه 19 آذر 1395
ساعت 22:50:48
خانه آرشیو پیوندها جستجو درباره ما ارتباط با ما تبلیغات RSS

صفحه نخست

هنری

گفتگو

فرهنگی

اقتصادی

حوادث

سیاسی

علمی

اجتماعی

ورزشی


اخبار شهرستان جویبار
چاپ

کد خبر : 22704

تاریخ انتشار : 26/04/1394 - 14:34

خشونت علیه زنان؛ مشکلات و راهکارها

" امنيت اجتماعي" هر جامعه يكي از نيازهاي اساسي آن است. امنيت در مفهوم عيني آن اندازه گيري فقدان تهديد عليه ارزش‌ها است.

خشونت علیه زنان؛ مشکلات و راهکارها

جویباران - ناامنی یا همان عدم امنیت برای جامعه‌ زنان پدیده جدیدی نیست اما چگونگی حل این بحران خود مساله دیگری است که تاکنون آنگونه که باید و شاید موفق به حل آن نشده‌اند.

واژه «امن» یعنی بی‌گزند و بی‌آسیب و دارای آرامش. امنیت هم یعنی بی‌گزندی و بی آسیبی یا حالتی که در آن گزند و خطر و آسیب راه ندارد و آرامش در آن برقرار است.

امنیت را بسته به زمینه کاربرد آن می‌توان به چند گروه تقسیم کرد: " امنیت فردی، امنیت خانواده، امنیت اجتماعی و امنیت ملی"

و اما " امنيت اجتماعي" هر جامعه يكي از نيازهاي اساسي آن است. امنيت در مفهوم عيني آن اندازه گيري فقدان تهديد عليه ارزش‌ها است.

در مفهوم ذهني آن فقدان احساس ترس از اينكه به چنين ارزش‌هايي حمله خواهد شد. به هرحال، در دنياي امروز، درخصوص امنيت و مفاهيم آن، برداشت هاي گوناگوني در جامعه مشاهده می‌شود كه گاهي منظور از آن "امنيت فردي" است؛ يعني حيثيت و آبروي افراد در امان باشد و مورد تجاوز و تعدي افراد و دستگاه‌هاي حكومتي قرار نگيرد. در برخي موارد نيز منظور از امنيت همانا "امنيت اجتماعي" است؛ يعني طراحي سيستم امنيتي چنان باشد كه مال و جان مردم جامعه حفظ شود. در اين مفهوم، حفظ جان و مال افراد جامعه از مسؤوليت هاي مهم هر حاكميتي محسوب مي‌شود .

آمار جهانی حاکی از آن است که؛ زنان بعنوان نیمی از جمعیت جامعه همواره آسیب پذیرتر بوده و لذا امنیت آنها نیز از طرق مختلفی مورد تهدید قرار گرفته است. با گسترش جوامع، پديده هايي اعم از افزايش تورم و هزينه هاي بالاي زندگي، فقر، گراني مسكن و عواملي نظير آن، مسائل اجتماعي زنان، زمينه هاي ناهنجاري هاي اجتماعي آنان را فراهم می‌كند و اين امر موجبات احساس ناامني و فقدان مشاركت زنان درعرصه هاي مختلف اجتماعي می‌شود.

در دنیا سالانه چندین میلیون زن مورد خشونت قرار می‌گیرند که این خشونت و آزار زنان در دو حوزه خصوصی و عمومی اتفاق می افتد.

خشونت در حوزه خصوصی که تنها در محیط خانه و از طرف خویشاوندان زن اتفاق می افتد، اما خشونت در حوزه عمومی عرصه‌های گسترده‌تری را در بر می‌گیرد؛ همچون؛ خیابان، محل کار، مراکز آموزشی، تلویزیون و دیگر رسانه های جمعی، و... که همه و همه باعث از بین رفتن امنیت زنان می‌شود.

می‌توان گفت که نگاه سنتی و سلیقه‌ای به زنان از سوی مردان و همچنین عدم اعتماد به نفس و خودباوری از سوی زنان، عدم امنیت روانی را برای آنها رقم زده است.

امروزه زنان می‌بایست ابتدا به نوعی باور و خودشناسی دست یابند تا بتوانند این دیدگاه و نگرش را تغییر داده، با توجه به توانمندی و قابلیت های زیادی که در عرصه های مختلف حقوقی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی به دست آورده‌اند در کاهش خشونت نسبت به خود نیزمثمر ثمر واقع شوند.

زنان از این منظر نسبت به گذشته به خودآگاهی بیشتری رسیده‌اند و این می‌تواند زمینه خشونت را در خانواده‌ها کاهش دهد.

بر همین اساس سازمان ملل متحد روز بیست و پنجم نوامبر را به عنوان روز جهانی ریشه کنی خشونت علیه زنان نامگذاری کرده است. اعلامیه جهانی «منع خشونت علیه زنان» در فوریه ۱۹۹۴ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید.

در این اعلامیه خشونت علیه زنان مانعی در راه دستیابی به پیشرفت و صلح است و همچنین باعث نقض حقوق بشر و آزادی های اساسی آنان می‌شود.

خشونت علیه زنان یک مسأله جهانی است و یک زخم کهنه، خونین، چرکین و ننگین، خشونت در جهان معاصر به شیوه های مختلف بر زنان اعمال می شود مانند: خشونت های خانوادگی، تجاوز، خرید و فروش زنان و دختران، تن فروشی اجباری، خشونت های ناشی از جنگ، بردگی، تجاوز جنسی، خشونت های سیاسی، اقتصادی و غیره.

خشونت علیه زنان حتی در پیشرفته ترین جوامع بشری ریشه دارد و محدود به جوامع عقب مانده نیست همانطور که بیان کردیم، عامل اصلی خشونت علیه زنان در تبعیضی یافت می‌شود كه مانع از برابری زن با مرد در همه سطوح زندگی می‌شود. خشونت هم در تبعیض ریشه دارد و هم به آن دامن می زند.

رفع خشونت یک مبارزه همگانی را می‌طلبد، چرا که تکرار این خشونت به هیچ عنوان قابل توجیه نبوده و نیازمند حمایت‌های دولتی هم در سطوح قانونی و هم در سطوح ارائه مشاوره‌های روانشناسی رایگان است و همچنین باید مقدمات دسترسی به راهکارهای قضایی و قانونی برای آسان کردن مشکلات زنان از جمله امکان شکایت و اعتماد به زنان به جای نیاز به راه‌های دیگری همچون اثبات ادعا و حمایت از آسیب دیدگان مزاحمت‌هایی چون تجاوز و ... فراهم شود.

همه این‌ها نیازمند یک اراده ملی و بین المللی برای رفع خشونت و تبعیض علیه زنان است. در ایران نیز دولت باید حمایت کند تا خانه‌های امن برای پناه دادن به زنان آسیب دیده تأسیس شود، چرا که در اکثر کشورها خانه‌های امنی برای زنانی که چه در خانه، از سوی پدر، همسر و برادر خود مورد فحاشی و کتک قرار می‌گیرند و یا چه در خیابان و محل کار مورد تجاوز و خشونت واقع می شوند، وجود دارد.

تأثیری كه خشونت بر روی زن می گذارد بیش از آنكه جسم را بخراشد روح را جریحه دار می كند و به او احساس موجودی بی اراده و مفعول و منفعل می دهد. متأسفانه در ایران، مركزی برای ترمیم جراحت های این زنان وجود ندارد.

* خورشید نجفی جویباری


منابع :

جهانگیری، جهانگیر ( 1392 ) « بررسي عوامل مؤثر بر امنيت اجتماعي زنان»

لرني، منوچهر. ( 1383 ). آسيب شناسي امنيت تهران: نشر پیام

نيازي، محسن و الهام شفايي مقدم و ياسمن شادفر.(1390) .بررسي رابطه بين ميزان سرمايه اجتماعي و احساس امنيت اجتماعي در بين زنان مناطق شمال و جنوب شهر تهران . فصلنامه جامعه شناسي مطالعات جوانان سال دوم، شماره سوم، صص.160-131

عبدالهی، عشرت ؛ سایت آفتاب

Moller, Bjorn (2000) «B»,National, Societal and

Human security: Discussion-Case study of

the Israel- Palestine Conflict in

http://sociology82.blogfa.com

سایت ویکی پدیا

سایت بنیاد اندیشه اسلامی

دیدگاه شما در مورد : خشونت علیه زنان؛ مشکلات و راهکارها

خشونت علیه زنان؛ مشکلات و راهکارها

 

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین ها
RSS
خانه | آرشیو | پیوندها | جستجو | درباره ما | ارتباط با ما | تبلیغات | RSS